Hersteltalent

Dromen van #dvdED

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.43.47

Over dromen gesproken… Ergens tijdens de Kerst van vorig jaar zat Sonja Visser, directeur van zelfregiecentrum Venlo, samen met haar man verdrietig te wezen onder de kerstboom. Zoals het er op dát moment voorstond zou ze in 2016 haar geliefde centrum niet langer open kunnen houden.

De gemeente had de geldkraan dichtgedraaid. Sonja begreep er niets van en was woedend. Al die mensen die in het zelfregiecentrum kwamen konden ze toch niet zomaar de straat opsturen? Moest zij het nieuws aan de mensen gaan vertellen? Hoe had dit toch kunnen gebeuren? Hoe moest ze hiermee leven? Hoe was het mogelijk dat mensen niet zagen hoe belangrijk het werk was dat in het zelfregiecentrum gebeurde? Sonja twijfelde aan alles. Ze vroeg zich af of ze het wel goed had gedaan? Waren er bijvoorbeeld geen grote fouten gemaakt bij het duidelijk maken van ‘het belang van het centrum?’ Een faillisement was nabij. Het had géén zin om nog te hopen…, maar zó onder de kerstboom met haar geliefden – en de bronnen van onmacht, woede en gif vlak in de buurt – begreep ze vreemd genoeg nog beter waarom ze haar werk met hart en ziel deed.

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.44.00

Er was voor haar niets mooiers dan het geloof, dat ieder mens uiteindelijk het mooiste mens kan worden wat ie oorspronkelijk in de wieg al was en dáár inhoud aan te mogen geven. Het was echter allemaal tevergeefs geweest. Waar moest ze zich nog aan vasthouden? Kerst was nog NOOIT zó zwart geweest…

In het kerstverhaal zou nu de engel Gabriel komen, maar zoals jullie weten loopt het in de werkelijkheid altijd net even anders. In dit geval belde er een wethouder en díe was ‘gewoon een beetje laat’. De wethouder belde op 30 december en zei: ‘Sonja, je mag je voorziening openhouden!’. En je voorziening, je zelfregiecentrum zal een bijzonder kind baren.

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.44.13

Het kind zal ‘de éérste dag van de ervaringsdeskundige’ worden. ‘ Maar dat kan toch helemaal niet’ zei Sonja verbaasd. Feitelijk zijn we door jullie failliet, dus hoe kan ons zelfregiecentrum dan zwanger zijn van de dag van de ervaringsdeskundige? ‘WACHT-MAAR-AF’, zei de wethouder.

Sonja zweeg nog maar even tegen haar collega’s over de mogelijke zwangerschap. Óók als zelfregiecentrum moet je immers aan je reputatie denken…

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.44.22

De nadruk kwam dan ook allereerst op het feit dat er weer leven in het centrum moest worden geblazen. Er moest een nieuw kleurtje op de wanden en álles wat aan de grauwe tijd van het dreigende faillissement herinnerde moest worden uitgewist. Alles verliep naar wens – TOT er op een dag een ambtenaar het zelfregiecentrum binnenwandelde en zei: “Goh, ik vind eigenlijk dat jullie je medewerkers best wel veel betalen. Iedere keer als ik kom – zitten ze gewoon aan de keukentafel te luisteren”. Op dát moment werd er niet alleen iets in Sonja getriggerd, maar óók in het hele zelfregiecentrum.

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.44.31

Wat hadden ze namelijk graag eens iedereen te vuur en te paard verteld wat voor een goud er in hun medewerkers zit, júist omdat zij het talent hebben om stil te zijn en te luisteren! Wat zouden ze graag verteld hebben over de kracht en het goud dat mensen hebben die het diepst hebben gezeten – de wanhoop en waanzin nabij en voorbij, om zich een weg terug te vechten. Wat zouden ze graag iets gezegd hebben over de moed die nodig is om weer ‘je mooiste ik’ te durven zijn, betekenis te kunnen en durven geven aan ervaringen die de meeste mensen in hun zorgvuldig gekoesterde wereldbeeld nog niet eens in hun gedachten durven toe te laten… Ze zouden zóveel hebben willen zeggen… over de schoonheid van levenskunst en herstellend vermogen versus de realiteit van ‘hoe mensen elkaar tot op het bot kunnen beschadigen’ of ‘hoe je af kunt drijven tot een punt waar NIEMAND wil zijn’… Ze deden het niet.

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.44.42

Je wist immers maar nooit, voor hetzelfde geld ging de geldkraan gewoon weer dicht. Díe avond droomden ze echter verder. Wát als de GGZ opgeheven zou kunnen worden?

Of op zijn minst gereduceerd tot een hele kleine sector die alleen nog de hele zuivere psychische ‘ziekten’ zou behandelen? Het veroorzaakte direct een dilemma – want hoeveel échte zuivere psychische ziekten waren er nou eigenlijk? De meeste mensen werden tenslotte psychisch ziek van ziekmakende ervaringen – die ze in combinatie met hun specifieke eigenheid – op een voor HEN specifieke manier probeerden te ‘handelen’ en die niet als dusdanig werd herkend.

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.44.52

De medewerkers realiseerden zich dat dit een stip aan de horizon was die misschien wel voorbij hun levensduur zou gaan…, maar het was wél iets waar ze graag aan bij wilde dragen! Ze keerden daarom terug naar hun praktische inslag en nog diezelfde nacht werd het zelfregiecentrum zwanger. Precies zoals de wethouder had gezegd.

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.45.05

Ze bedachten hoe mooi het zou zijn om ergens te mogen vertellen dat het vermogen om ‘vanuit een helikopter naar ontwrichtende levenservaringen en problemen’ te kunnen kijken – en er leer- en groeimomenten uit te kunnen halen – ONTZETEND belangrijk is – en véél meer aandacht verdient. Dat het vermogen én de wens om anderen te ondersteunen en te verleiden om óók in die helikopter te stappen – en om samen te ontdekken waar EIGENHEID ook helpend en mooi kan zijn – van CRUCIAAL belang is voor onze maatschappij. IEDEREEN verdient immers iemand in zijn leven die zegt dat ie ondanks alles SOWIESO oké is – en die uitlegt dat sommige van je kwaliteiten een eigen leven zijn gaan leiden en jij ze bent gaan dienen, maar dat je de regie terug kan krijgen zodat je kwaliteiten jou weer gaan dienen… Er was om die reden nog maar één conclusie mogelijk: “De mensen die dit willen en kunnen doen – móesten geëerd worden – en wel met ‘de dag voor de ervaringsdeskundige’!”

Vóór ze aan iedereen vertelden dat ze een kind zouden krijgen besloten ze eerst maar eens wat collega’s te schrijven over hun aankomende zwangerschap.

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.45.13

Nog diezelfde avond is er dan ook ineens fel licht te zien in de hemel. De mobiele telefoons van Wilma Boevink, Toon Walravens, Nanette Waterhout, Maurice Wasserman, Rokus Loopik en Irene van de Giessen geven allemaal tegelijkertijd licht. Wanneer ze oppakken hebben ze Sonja aan de lijn. Ze zegt dat ze niet bang moeten zijn – en dat ze GOED nieuws voor ze heeft. Er zal een héél bijzonder kind geboren worden; ‘de dag van de ervaringsdeskundige’.

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.45.24

Plotseling gaan er nóg meer mobiels lichtgeven (ervaringsdeskundigen hebben nu eenmaal wat met sociale media) en zó zingt het nieuws over ‘de zwangerschap van de dag van de ervaringsdeskundige’ RAZENDSNEL rond. Een mooi lied klinkt over de velden met de ervaringsdeskundigen en hun projecten:

‘Something inside so strong I know that I can make it’.

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.45.37

Wanneer het sociale mediageweld is geluwd blijkt de dag voor de ervaringsdeskundige al snel véél te groot. De mensen in het zelfregiecentrum schrikken er misschien nog wel het mééste van. Toch zijn ze inmiddels al veel gewend – en het is dan ook géén reden om de stekker eruit te trekken. De buik van het zelfregiecentrum wordt dikker en dikker.

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.45.46

Op een dag komt er een boodschapper naar Venlo, de directeur van het Leger des Heils in de regio Zuid, Hans-Martin Don. Hij geeft met zijn steunende en liefdevolle aandacht het zelfregiecentrum het idee op de goede weg te zitten. Dát helpt want de reis is zwaar voor het centrum.

Sonja en haar collega’s vallen van vermoeidheid bijna om. Ze moeten door de grote interesse ook nog eens op zoek naar een passende plaats om hun kind geboren te laten worden. De éérste herberg heeft helemaal geen plaats voor méér dan 150 mensen – en zéker niet als ze zó weinig geld hebben. Vermoeid trekken ze verder en verder… Tot er wederom een telefoontje klinkt van de wethouder. Sonja is even bang dat hij nóg een geboorte aan zal kondigen, maar nee…

Schermafbeelding 2016-04-22 om 21.45.58

Tot haar grote geluk zegt hij een warme slaapplek toe in een stal waarin minstens 500 ervaringsdeskundigen kunnen. Door financiële steun van LPGGz, Fonds Psychische Gezondheid, Hans Martin Don, Levanto en Stichting HerstelTalent krijgen ze stééds meer vertrouwen. En vandaag is het zover…. We mogen er allemaal getuige van zijn dat de dag voor de ervaringsdeskundige is geboren… Met héél véél zorg van héél véél mensen is het in doeken gewikkeld – en mag het HIER op deze PRACHTIGE plek tot bloei komen. In een omgeving waarin we bovenal over MENSEN zullen spreken. Cliënt ben je immers maar een aantal uur in de week. MENS en BURGER ben je het GROOTSTE deel van je leven!

  • Stichting Hersteltalent
  • Privacy