Hersteltalent

Dus….

Of ik even een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) aan wilde vragen voor mijn opdrachtgever… Natuurlijk wilde ik dat! Tot ik de elektronische link hiertoe kreeg en erachter kwam dat ik mijn Digi-D wachtwoord misschien ietsje beter had opgeborgen dan ik zelf dacht. En waarom zou je zoeken als je het druk hebt? Het zoeken kon best even wachten… Een mailtje van het Ministerie van Justitie herinnerde me er drie weken later aan dat mijn link over een week zou gaan verlopen. K*T, waar is dat K**** Digi-D wachtwoord? Niet aan denken, niet aan denken… Het was nog steeds druk.

Weer 2 weken verder. Mijn opdrachtgever aan de lijn: ‘Of ik de mail voor de VOG heb gehad?’ “Ik….??? VOG???? Nee, ik heb geen mail….” Ergens op mijn rechterschouder zit een duiveltje me smalend aan te kijken. Een nieuwe mail met link verschijnt. Na 2 weken besluit ik dat het zo niet verder kan. Iemand moet de verstandigste zijn. De engel op mijn linkerschouder steekt zijn middelvinger op naar de duivel op mijn rechterschouder. Tweede Pinksterdag zet ik dan ook mijn hele huis op zijn kop en vind het Digi-D wachtwoord.

Het lukt! Triomfantelijk kijk ik de mails door die ik tot dan toe dapper heb genegeerd. Of ik ook nog even een kopie van mijn paspoort wil scannen en toesturen en een Verklaring omtrent Arbeids Relatie (VAR) wil inleveren van vorig jaar. Rustig blijven ademen…. rustig…. Waarom denkt iedereen toch dat je zomaar een scan hebt? Mijn paspoort kan ik gemakkelijk vinden om er vervolgens achter te komen dat deze verlopen is. Met afgrijzen bedenk ik me dat mijn rijbewijs dan óók verlopen is en dat ik daar volgens mij ook al enige tijd geleden bericht over heb gehad van de gemeente. De engel op mijn linkerschouder is nog steeds in de lead en ik besluit ter plekke dat ik de volgende dag pasfoto’s laat maken en dit probleem tackle.

Ergens op mijn rechterschouder hoor ik de duivel gemeen lachen. Ineens ben ik vrij zeker van het feit dat ik opnieuw mijn rijbewijs moet halen wanneer het verlopen is. Nee hè, NEE HÈ!!! Ik deed er al 5 keer over bij aanvang… niet nóg een keer die hel. Ik besef dat het helemaal fout zit en besluit om maar gewoon op internet te kijken hoe ernstig de schade is. Het valt me alleszins mee. Ik ben in overtreding, maar het is niets wat ik niet kan herstellen. Het hoogst haalbare is een boete.

Trots maak ik pasfoto’s, het voelt goed om dit soort zaken nu dan eindelijk te regelen en me niet meer te hoeven generen. Een peloton engelen zit op mijn linkerschouder te juichen. Bij de gemeente aangekomen maak ik me toch weer zorgen over mijn rijbewijs, wat als de gemeentebeambte het gelijk inneemt? Ik moet wel gewoon werken… Voor de zekerheid kijk ik nog eens goed naar het document. Het dringt pas laat tot me door dat de pas verloopt in 2018. Op mijn rechterschouder klinkt een smalende lach.

En die VAR? Die heb ik ook écht ergens héél goed opgeborgen… Ergens….

  • Stichting Hersteltalent
  • Privacy