Hersteltalent

Vijfde bijeenkomst ‘Mijn kracht belicht’: Je moet ‘gewoon’ geduld hebben

‘Maar hoe doe je dat dan L.?’ T. en B. kijken haar in stomme verwondering en verbazing aan. L. denkt diep na. ‘Ik wacht gewoon heel lang…’ T. zucht zachtjes. B. is ongeduldiger. ‘Ja…, wachten?? Wat bedoel je? Hoe lang dan?’ L. kijkt de beide dames heel indringend aan en zegt: ‘Écht lang! En dan komt er een moment dat je lang genoeg gewacht hebt en ontstaat er een hele grote kracht in je hart en dan gebeurt het gewoon. Als je geen geduld hebt dan gebeurt en niets. Soms moet je heel lang in je bed blijven liggen onder de lakens, ook als je geen slaap hebt.’ T. kijkt L. vertwijfeld aan. ‘Hoe doe je dat dan L.? Hoe zorg je dan dat je hoop houdt?’

‘Geduld…., geduld is alles! Je moet altijd hoop houden en geduld hebben. Als er geen hoop meer is dan ga je dood en gaat je vlammetje uit.’ Ik houd mijn adem in want ik ben er niet zeker van dat B. dit een prettige boodschap vindt en wacht in spanning af. Tot mijn verbazing zegt ze: ‘Het is de enige weg… geduld…, maar ik denk soms ook wel dat ik gewoon moet doen wat ik eigenlijk al heel lang weet, daar helpt geduld niet bij.’ L. kijkt B. aan en zegt: ‘Geduld is ALLES! Je hart weet wanneer het goed is.’ Zachtjes hoor ik B. zeggen: ‘Mijn hart weet nu al dat het niet goed is. Ik moet gewoon doen wat ik moet doen, maar ik doe het niet. Ik kan nergens naar toe als ik dat doe wat ik moet doen.’

L. zegt met nadruk en overtuiging: ‘Misschien moet je gewoon meer GEDULD hebben’. B. zucht en staart voor zich uit…

  • Stichting Hersteltalent
  • Privacy