Hersteltalent

Afsluiting van de cursus ‘Mijn kracht belicht’

De gastvrijheid van de moskee, de hapjes, bijzonder krachtige vrouwen en hun naasten en natuurlijk de foto’s… de ingrediënten voor een bijzondere afsluiting van de cursus: “Mijn kracht belicht”.

‘Openheid en vertrouwen’ deze woorden kenmerken de reacties van alle deelnemers tijdens de prachtige, afsluitende bijeenkomst van de cursus: “Mijn kracht belicht”. Na hen allemaal gesproken te hebben is dat mijn conclusie: Het bijzondere aan dit project was de openheid en het vertrouwen. Dit wordt door de verschillende cursisten op verschillende manieren verwoord. In het vervolg laat ik er een aantal aan het woord.

“De cursus was iets nieuws voor mij, én een grote stap.” Aldus de eerste cursist die ik wat vragen stelde. De naam van de cursus is: “Mijn kracht belicht” Vandaar dat ik heel benieuwd was naar de kracht van de deelnemers. Zonder dat ik er naar vroeg bleek dat gelijk al uit het antwoord op mijn vraag: “Hoe vond je de cursus?” De eerste cursist die ik sprak vertelde dat het iets nieuws voor haar was én een grote stap. De trots en de kracht straalt van haar gezicht. Ze zegt het ook zelf: “Ik ben trots op mijzelf. Ik ben altijd heel gesloten over mijn problemen. Die schrijf ik altijd alleen maar op. praten over problemen is echt iets nieuws voor mij. Ik vond het ook heel spannend en eng. Toch kreeg ik in deze groep het vertrouwen na een aantal bijeenkomsten om wat over mijn problemen te vertellen. Ik ben begonnen met een klein stukje en het ging steeds verder. Ik heb nog lang niet alles verteld. Het was een bijzondere ervaring dat praten ook een opluchting kan zijn, net als schrijven.” “Hoe was het om zo open te zijn?” Was mijn volgende vraag. “Het was spannend en een grote stap. Ik kan moeilijk huilen en houdt mij altijd sterk. Nu was ik open geweest. Ik heb er een week over nagedacht en last van gehad.” Deze vrouw gaf ook aan dat ze momenten spijt heeft gehad van haar openheid, maar dat ze er nu achteraf toch blij mee is. “Het maakt mij trots dat ik open ben geweest. Er was vertrouwen in de groep en veel herkenning. Wij zijn gewoon één. Het hielp ook dat de cursusleiding begreep dat ik moeite had met vertellen. Het stellen van de juiste vragen door hen heeft mij geholpen.”

De tweede persoon aan wie ik vroeg: “Hoe vond je de cursus?” Antwoordde: “De cursus kwam voor mij op het juiste moment. Het kwam mooi uit. Ik zit in een moeilijk stadium van mijn leven. Ik heb veel last van verschillende klachten. Onder andere van straatvrees.” Om die reden was het voor deze mevrouw een grote stap om uit huis, over straat naar de cursus te komen. Mevrouw vervolgt: “Ik ben enorm blij dat ik de cursus gevolgd heb. Het waren leuke mensen en het was een klein en vertrouwd groepje. Het was bijzonder, deze mensen begrepen mij. Het belangrijkste aan de cursus vond ik dat er mensen om je heen zijn die je begrijpen ondanks dat je problemen niet zichtbaar zijn. De meeste mensen begrijpen alleen problemen die wel zichtbaar zijn, zoals een gebroken arm. Deze groep mensen begreep ook de onzichtbare problemen.” Wat de foto’s betreft, is mevrouw heel verbaasd dat zij deze foto’s gemaakt heeft. Uit haar hele houding blijkt dat ze trots is op het resultaat. De foto’s zijn ook prachtig en heel sprekend. “Welke kracht ik uit dit project gehaald heb? Dat ik zulke mooie foto’s kan maken, gewoon met mijn telefoon, gewoon bij mij thuis en op straat. Ondanks alle druktes en problemen die ik de laatste tijd ervaren heb. De verhalen die bij de cursus hoorden hebben mij geraakt. Ik denk dan speciaal aan het verhaal van het meisje dat met een rugzak vol stenen (problemen) een berg oploopt. Als ze niet meer omhoog komt laat ze de tas met stenen staan. De verhalen zorgden voor een opening om te delen. Ook het vertrouwen in de groep heeft mij geraakt.” “Wat is een mooie herinnering aan de cursus?” “Mijn mooiste herinnering aan de cursus is de openheid. Ik heb de groep als een warm bad ervaren. Irene en Bouchra zijn voorbeelden voor mij. Van hoe het leven door kan gaan ondanks problemen. Ook boosheid en frustratie zijn krachten. Boosheid en frustratie stimuleren mij om dingen te veranderen, het geeft mij een boost om te herstellen!”

“Ik heb de cursus als heel nuttig ervaren. Het was een bijzondere ervaring” Aldus de derde deelneemster aan de cursus. ” Ik heb van mijzelf moeite met praten. Alles zit bij mij diep van binnen en het komt er moeilijk uit. Hier in de cursus heb ik geleerd om te praten. Ik heb de cursus samen met mijn moeder gevolgd. Dat was een bijzondere ervaring. Het was fijn om het maar samen te doen maar ook lastig omdat je met je moeder erbij niet altijd even open bent. Dat maakte het extra spannend. Ik heb de cursusbijeenkomsten echt moeten laten bezinken. Het heeft mij opener gemaakt. Ook in de communicatie naar mijn man toe. Ik dacht altijd dat ik alles al vertelde tegen hem. Nu blijkt dat ik nog veel opener kon zijn. Het was bijzonder om met Bouchra en Irene te praten. Je doet eigenlijk iets heel normaals: praten met elkaar en zonder dat je het door hebt is het herstel. Ik neem mee uit de cursus dat er altijd hoop is! De manier waarop Bouchra en Irene praten en feedback geven zijn hoopgevend. Daaruit heb ik geleerd dat er altijd hoop is. Hulpverleners als psychologen en psychiaters bedoelen het goed, maar ervaringsdeskundigheid werkt veel beter. Ervaringsdeskundigheid is top!”

Ook uit de ervaringen van een vierde deelnemer blijkt de waardering voor de openheid en het vertrouwen. “Ik vond de cursus heel fijn om te volgen. Ik stroomde wat later in bij de cursus. Ondanks dat was het een warm welkom. Het is bijzonder om met anderen te praten over wat je voelt en juist ook over onderwerpen die anderen bezig houden. Het is fijn om naar anderen te luisteren en om steun te ontvangen en te geven. Er was veel begrip in de groep. De belangrijkste reden voor mij om te starten met de cursus was om toch een doel te hebben. Het mooie is dat de cursus mij ook weer nieuwe doelen heeft gegeven. Ik heb zelfs stappen gezet om mijn doelen te bereiken!” Op de vraag: “Wat neem je mee uit de cursus?” Antwoordt ze: “Nieuwe vriendschappen. Ondanks mijn straatvrees en depressie ga ik nu weer nieuwe contacten aan en heb ik oude contacten weer opgepakt. Verder heb ik het geloof en vertrouwen in mijzelf weer terug. Ik heb weer zin om leuke dingen te doen en nieuwe contacten te leggen. Verder bedenk ik nu weer dingen om te doen die ik leuk vind. Ook probeer ik mooie herinneringen vast te houden. Ik ben vrolijker en ik heb weer zin in het leven. De belangrijkste kracht die ik uit de cursus gehaald heb is mijn eigen kracht. Ik ben weer wat meer de oude. Toch ben ik niet hetzelfde wie ik was. Ik wil ook niet meer helemaal de oude zijn. Maar ik ben een nieuwe versie van mijzelf die op mijn oude zelf lijkt. Mijn mooiste herinnering aan de cursus is het samen zijn, het vertellen en delen, het steun ontvangen en steun krijgen.”

Ik hoop dat u na het lezen van dit verslag ook zo onder de indruk bent van kracht van een aantal van de deelnemers van de eerste cursus “Mijn kracht belicht!”

Klazine Tuinier, vrijwilliger Stichting HerstelTalent

 

 

  • Stichting Hersteltalent
  • Privacy