Hersteltalent

Verwarring

Ik leed de afgelopen week met enige regelmaat aan verwarring. Psychiater Alan Frances schreef bijvoorbeeld dat het níet ok was om Donald Trump een psychische aandoening toe te dichten. Er was nu eenmaal een verschil tussen ‘mad’ en ‘bad’. Het zou beledigend zijn voor mensen die een psychische aandoening hebben. Denk dáár maar eens even over na… Om allerlei redenen vond ik het een humoristische redenering. Ondertussen zag ik diverse mensen op twitter zijn mening overnemen.

Mensen die het tot mijn verbazing een aantal weken daarvoor géén enkel probleem vonden om daders van terroristische aanslagen een psychische aandoening toe te dichten. U zult misschien zeggen: “Dat is toch héél wat anders Irene?” Misschien wél, maar op de een of andere manier heb ik zelden of nooit het idee dat daders van terroristische aanslagen een psychische aandoening hebben. Ze hebben een mening die ze tamelijk rigoureus omzetten in daden, maar een psychische aandoening?

Bij meneer Trump heb ik daarentegen vrede met het idee dat hij een psychische aandoening heeft. Het geeft me rust. Het zou een mogelijke verklaring geven voor zijn overtuiging dat president Obama de grondlegger van Isis is en de gekscherende suggestie om Hillary Clinton dood te schieten. Het deed me een beetje denken aan mijn eigen periodes van verwarring waarin ik vol overtuiging dingen kon zeggen die redelijk bizar waren. Het geeft me soort van hoop op een betere toekomst…

Een ander puntje van verwarring… Yuri van Gelder werd de Pietje Bel van Nederland. Op Twitter werd vol liefde over het probleemkind van de Nederlandse Turnploeg geschreven. Bij mij was er alleen buikpijn… Ik dacht aan die trainer die hem na 10 jaar ter zijde gestaan te hebben naar huis stuurde. Mijn maag keerde zich bijna om. Ik moest er niet aan denken… Ik zou me zo verschrikkelijk schamen als ik Yuri was… Het lukte me dan ook niet om er ook maar één aardig ding over te denken.

Ik kon alleen maar denken aan wat er allemaal wel niet gebeurd moet zijn als een trainer het vertrouwen in je opzegt. Een trainer die je op je áller, áller slechtst heeft gezien – en desondanks besloten heeft om met je door te gaan. Een trainer die alleen maar kan stralen, als jíj presteert. Wat moet dat een onmenselijke keuze zijn geweest om zijn pupil weg te sturen en wat verraadt het een lange weg van irritaties…. Het had veel meer voor de hand gelegen dat de trainer in kwestie de zaak met de mantel der liefde had bedekt. Alleen al uit eigen belang…

Verwarring…. Het is een understatement voor wat ik voel bij deze onderwerpen. De massale eensluidende meningen die verkondigd worden over bepaalde onderwerpen maken me onzeker. Ik geef eerlijk toe dat de sociale media daar een grote rol in spelen. Onderwerpen waar ik gewoonlijk nooit over nadenk spelen ineens een hoofdrol in mijn leven. Een voordeel is wel dat ik ineens een antwoord weet op het vraagstuk waarom er een toename is van verwarde medemensen…, dat dan weer wel…. Als u geïnteresseerd bent….?

  • Stichting Hersteltalent
  • Privacy