Hersteltalent

Houd vol!

Mensenlief, wat ben ik zenuwachtig… en waarom? Geen idee… de enigste oorzaak die ik kan bedenken is mijn afstudeeronderzoek voor… ja, je leest het goed: oktober! En nou ja… een andere oorzaak kan zijn dat ik morgen mijn ‘vrije kind’ ga laten spelen.

Dat verdient waarschijnlijk enige toelichting. Vandaag was een interessante dag met veel nieuwe inzichten.

Ik ga er niet te veel van delen want ik ben er inmiddels achter dat er bij mij nogal een groot verschil zit tussen het inzicht en er vervolgens naar handelen. Zo kan ik nog best het één en ander bijleren op het gebied van serieus nemen bijvoorbeeld. Iets waar ik eerder over schreef.

Dan ga ik nu terug naar vandaag. Het begon vanmorgen vroeg al goed met het wijze advies dat wensen er mogen zijn. Wensen en behoeften hoef je niet te veroordelen. Sterker nog, doe je dat wel, is het mogelijk dat je jezelf en anderen tot wanhoop drijft. Ik heb daar nogal een handje van. Zo ook gisteren. Mijn hele dag beïnvloedt, verpest kan ik beter zeggen, door een heel sterke wens. En ik maar proberen om allerlei argumenten te bedenken waarom ik die wens niet mocht hebben. Ik moest naar school… andere mensen verdienen iets leuks, ik niet… ik heb weer andere leuke dingen en zo nog meer van dat soort onzin, blijkt nu. Het stamt uit een diepgeworteld besef van dat ik geen leuk leven verdien. Dat mijn wensen en behoeften er niet mogen zijn. Het luchtte mij enorm op dat dat dus wél mag. Het feit dat je bestaat, bevestigt dat je er mag zijn en ook dat je gelukkig mag zijn. Gelukkig zijn… een moeilijke opgave voor mij. Ik doe mijn hele leven al wat moet, maar doen wat ik wil, wat goed voor mij is, is erg lastig.

’s Middags sprak ik met iemand anders. Samen hadden we het over mijn ‘vrije kind’. Het vrije kind is het deel van een mens dat verantwoordelijk is voor geluk. Het ervaart alle emoties variërend van boosheid tot blijdschap en van jaloezie tot verdriet. Het vrije kind heeft behoeften en verlangens. Ik ben erg streng voor het vrije kind. Zoals ik al eerder schreef: eigenlijk mag het er niet zijn, want geluk mag er niet zijn. Maar ik ben op de goede weg. Langzaam maar zeker wordt het kind in mij wakker gemaakt. Af en toe heb ik momenten van intense dankbaarheid, tevredenheid en dus ook geluk. Morgen ga ik wat leuks doen. Samen met een vriendin een hele dag naar een event. De ultieme ingrediënten om te gaan genieten! Om mijn vrije kind te laten ‘spelen’. Maar o… wat ben ik zenuwachtig!

Het vrije kind wordt trouwens verzorgd door de zorgende ouder. Dat is het deel van mij dat goed zou moeten zorgen voor zichzelf. Het deel dat in de behoeften moet voorzien, dat zorgt voor mijn welzijn. Dat combineert weer heel mooi met de WRAP die ik op dit moment volg…

Soms (lees: vaak) word ik moedeloos van het hele herstelproces. Ik moet/mag aan zoveel dingen werken. Maar zo’n dag als vandaag geeft mij moed. Het maakt mij namelijk duidelijk dat ik op weg ben. Het begon met: mijn wensen en behoeften mogen er zijn… oftewel, mijn vrije kind mag er zijn. Daar werk ik aan. Mijn zorgende ouder mag wel iets steviger maar ook daar werk ik aan door mij serieus bezig te houden met de WRAP. Ik ben onderweg!

Wat ik wil meegeven aan iedereen die in een herstelproces zit, overweegt om eraan te beginnen of gewoon geïnteresseerd is in hoe het kan werken is dit: Ja het is zwaar, soms lijkt het of er nooit een eind aan komt, maar af en toe zijn er ook die momenten dat je beseft: maar ik doe het voor het goede doel! Zoals ik, nu ik alles op een rijtje zet en bedenk: Wat prachtig dat het zo mooi samenvalt.

En zoals degene met wie ik vanmiddag sprak, zei: je hebt dagen die rollen als blokjes en dagen die rollen als balletjes. Mijn meeste dagen verlopen nu nog als blokjes. Herstellen is als de scherpe randjes ergens vanaf slijpen, als gaten opvullen, zodat je op een dag een bal wordt, rond, om soepel door het leven te rollen. Dat is waar ik het voor doe, dat is mijn doel. Een beetje hoekig zal ik altijd blijven, maar iets ronder dan nu zou prettig zijn. En daar werk ik aan. En met mij nog heel veel andere mensen. Houd vol en zet hem op!

Vandaag ben ik zenuwachtig maar niet voor niets: het geluk licht op de loer!

Klazine Tuinier, vrijwilliger Stichting HerstelTalent

  • Stichting Hersteltalent
  • Privacy