Hersteltalent

Opruimen en doorgaan

Soms zijn er van die momenten dat ik ineens merk dat het nu moet gebeuren

Jaren loop ik rond, werkend aan mijn herstel. Stappen/of stapjes zettend op mijn schapepaadje dat zich langzaamaan aan het verbreden is.

Dat gaat met vallen en opstaan, mezelf afvragend waarom er geen of weinig vooruitgang lijkt te zijn.

Ik voel woede, verdriet, angst, frustratie, plezier, trots, doorzettingsvermogen, kracht en kwetsbaarheid.

Al deze gevoelens en emoties heb ik jaren weggestopt. Waarom eigenlijk? En voor wie? Voor mezelf, voor de anderen, of voor beide?

Het alleen wonen, het toegewezen zijn op mezelf en met behulp van mijn dierbaren (op welke wijze zij dat ook moge zijn) helpt mij enorm om te ontdekken wie IK ben

Ik ben nog niet waar ik zijn wil, maar ik kom wel al akelig dichtbij. Het grote opruimen is begonnen. Niet alleen in mijn hoofd, maar nu ook het opruimen van mijn bezittingen. Het afscheid nemen van spullen, waarbij ik al weggooiend zeg: “Doei, het was fijn je in mijn bezit te hebben, maar nu mag je gaan. Ik ga rustig door”.

Ik heb nog een mooie reis voor de boeg. Loop je af en toe een stukje mee?

Judith Koudijzer, medewerker Stichting HerstelTalent

  • Stichting Hersteltalent
  • Privacy