Hersteltalent

Verslag tweede dag leergang meesterschap in ervaringsdeskundigheid

Op woensdag 19 april zaten we weer bij elkaar in Roosendaal. Dit keer in de definitieve  samenstelling van 6 cursisten Saskia, Barbara, Martin, Vera, Judith en Carla en de 2 cursusleidsters Paulien en Anne-Marie.

Bovendien waren Ruud Nijsten, Dorien Brunt en Klaar Koenraad aangeschoven. De eerste twee vooral om de ervaringen te delen van de dag ervoor in de Tafel van de Toekomst in Leiden. De laatste als verslaglegger en coördinator.

Op het programma stond een complete dialoog. Allen deden mee.

Vragen naar aanleiding van de vorige keer zijn: ‘Hoe kom je tot een goede onderzoeksvraag?’, ‘Hoe kun je na een socratische dialoog zorgen dat er beweging komt in een organisatie?’ (Dit vooral n.a.v. de Tafel van de Toekomst), ‘Wat zijn de taken van de gespreksleider?’ en ‘Hoe kun je prettig afkappen?’.

De vragen komen terug in de loop van de dag, maar op de vraag naar de taken van de gespreksleider is het antwoord al direct gegeven:

Alles wat je doet is gericht op het hoeden van de onderzoeksvraag!

Sommige cursisten vinden het nog best lastig om buiten de lijntjes te kleuren, vooral bijvoorbeeld met het huiswerk. De druk wordt gevoeld om het precies goed te doen, maar dat is niet nodig, je kunt ruimte nemen voor je eigen invulling. Alle vragen die bovenkomen zijn een stap in het onderzoek. Ook de vragen ‘wat denk je –  wat voel je   – wat doe je  ‘ blijk je onderling best te mogen verwisselen. Dat is wennen.

We doen een dialoog

Na een aantal cases opgehaald te hebben blijkt het thema als vanzelf te ontstaan: onzekerheid!

Onderzoeksvragen die bij dit thema horen:

  • hoe houd ik het bij mezelf?
  • hoe weet je of je dezelfde taal spreekt?
  • hoe zorg ik voor mijn eigen leer en ontwikkelingsproces?
  • hoe kan ik me intern verzekeren?
  • wat is goed moederschap?
  • scheppen vragen meer duidelijkheid of juist meer verwarring?
  • hoe kun je je vrij voelen als je weet dat de ander over je oordeelt?

Lekker rustig in de auto

De laatste vraag hoort bij de casus ‘Lekker rustig in de auto’. En met deze cases en onderzoeksvraag gaan we aan de slag.

De casus is voor alle deelnemers herkenbaar.

Met zijn 3-en in de auto. Twee voorin en één op de achterbank. De chauffeur plaatst een terloopse opmerking naar de achterbankbewoner. De conversatie gaat ongeveer zo:

Onduidelijk wat precies gezegd wordt, maar het heeft iets met bellen op de achterbank te maken.

Een terloopse opmerking door de chauffeur: ‘lekker rustig voor ons’, komt zo hard aan bij de casusgever dat deze totaal blokkeert.

Casusgever op de achterbank:

Vinden me ze weer te druk@#!&#@#@

Ik stop met helder nadenken.

Ik zeg niks meer, trek me totaal terug, bang om irrationeel of emotioneel te worden.

Ben helemaal verstard in mijn hoofd en lichaam.

Het antwoord op de onderzoeksvraag: Hoe kun je je vrij voelen als je weet dat de ander over je oordeelt?

Als ik mezelf goed genoeg vind kan ik het onderscheid maken tussen een mening van iemand en een feit.

Waarom is dit mijn antwoord: Als je jezelf niet veroordeelt kun je je vrij voelen.

De casusgever voelt het antwoord als een groot inzicht.

Dit is bijzonder om mee te maken. Ook hier weer is een dialoog aanleiding tot zelfinzicht, waarmee de manier waarop mensen zichzelf soms stigmatiseren wordt blootgelegd.

  • Stichting Hersteltalent