Hersteltalent

Ik ben dankbaar voor mijn herstel!

Vandaag ben ik een jaar kankervrij…

Het is een feestdag!

Ondanks dat er vandaag niet nationaal gevlagd wordt en wij wereldwijd in een crisis zijn beland… Voelt het voor mij wel zo.

Precies een jaar geleden werden op vakkundige wijze, door een aardige professor in het ziekenhuis, een paar vrouwelijke elementen van mijn lijf gescheiden.

De kwaadaardige cellen werden ontdekt in mijn baarmoedermond en omdat het snelgroeiende terroristische cellen betrof werden mijn baarmoedermond, baarmoeder en eileiders zonder pardon mijn lijf uit gezet.

Thuis gekomen na twee overnachtingen in het ziekenhuis voelde onze hond Maya aan dat ze voorzichtig moest zijn met het vrouwtje. Zo mooi om te merken dat ze dit perfect aanvoelde.

Zes weken van herstel volgde. Heel rustig aan was het devies, nee zelfs nog geen pak melk uit de koelkast halen mevrouw Swarts. De eerste week was ik ontzettend opstandig en boos want ja, ik kon toch altijd alles zelf en nu mocht ik niets. Mijn partner werd mijn zorgverlener mijn thuishulp en dat voelde zo ontzettend afhankelijk. Van het bed naar de bank en vice versa, dat was het voorlopig. Langzaamaan ging ik voelen dat dit nodig was voor mijn herstel en werden lezen en haken mijn favoriete dagbestedingen. Later korte stukjes meelopen als mijn partner de hond uitliet en op een zonnige dag in de tuin zitten. Er waren die zes weken veel zonuren dus ik had al snel een bruine toet.
 
Vandaag tel ik mijn zegeningen.

Alle kanker was eruit, ik had geen nabehandelingen nodig en mijn lijf en mijn omgeving spoorde mij aan tot herstel.

Dit is een van de voorbeelden waarin ik heb kunnen herstellen. Ik weet ook dat dat voor velen niet of niet meer op gaat dus het stemt mij dankbaar dat ik het wel heb gered.

Vaak flirtte ik met de dood omdat het leven mij teveel pijn deed en nu kwam het zo maar op mijn pad. Door deze vage ontmoeting met de dood en het besef dat het ook anders had kunnen lopen wilde ik vanaf dat moment niets anders dan leven en proberen iedere dag te genieten van de zon die ik in mijn gezicht kon voelen schijnen.

Ik ben dankbaar voor mijn herstel en wil daarom een proost uitbrengen op het leven!

Silvia Swarts, coördinator ZelfRegieCentrum Middelburg

  • Stichting Hersteltalent
  • Privacy