Hersteltalent

Het zijn die pillen die het doen

Ondanks al jaren balen van het ruim 40 jaar verslaafd zijn aan roken, durf ik al 30 jaar geen stoppoging meer te wagen. De faalangst is blijkbaar vele malen sterker dan het balen.

Uiteindelijk kreeg ik toch de motivatie en moed om het te proberen door:

  • positieve verhalen van mensen die het gelukt was te stoppen met roken door het medicijn Champix,
  • dat ik steeds meer last kreeg van het rokershoestje en
  • de volledige vergoeding van de behandeling ‘stoppen met roken’ per 1 januari 2020 door de zorgverzekeraars

24 februari startte ik met het slikken van Champix en 9 maart was mijn eerste stopdag met roken. Wat een fantastisch spul! De zin in roken nam geleidelijk af en het stoppen op 9 maart koste mij dan ook geen enkele moeite.

4 weken na de stopdatum rookte ik nog steeds niet en had ik nog voor 6 weken Champix (2x daags). Toen begon echter een venijnige stemmetje in mijn hoofd te zeggen:”Straks zijn die pillen op en moet jij het zelf doen, dat gaat jou niet lukken want het zijn die pillen die het voor jou doen“. De angst sloeg hard toe!

Een week later was ik bezig op mijn laptop met iets wat niet lukte. Het gevolg was stress… en op de automatische piloot graaide mijn hand in het vaste vakje in mijn handtas op zoek naar mijn sigaretten, die er uiteraard niet waren. Ik moest lachen toen ik ontdekte wat ik aan het doen was. Ik had nog steeds geen behoefte aan nicotine, maar stress verlagen was voor mij gekoppeld aan het roken van een sigaret. Ondanks dat ik absoluut niet meer terug wilde naar het roken, was ik er toch nog niet van overtuigd dat het mij over 5 weken zou lukken.

4 weken voor de “heilige pillen” op waren voelde ik mij genoodzaakt met de ochtendinname te stoppen. Ik werd zo ontzettend misselijk. En hoewel ik al weken een middel (Domperiodon) tegen misselijkheid ging deze bijwerking niet over. Twee weken lang slikte ik de helft van de dosering en nog steeds had ik er geen moeite mee om niet te roken. Soms, als ik de geur rook van een sigaret had ik er wel eens zin in, maar dan dacht ik gelijk ‘nee, ik wil echt nooit meer roken’.

Wanneer ik de duinovergang op wandelde in Dishoek begon ik te merken dat ik meer lucht had. Ik genoot daarvan, maar voelde tegelijkertijd ook de angst dat dit straks allemaal weer over zou zijn. Het riedeltje, ‘jij kan dat niet zelf, jou gaat dat niet lukken, het zijn de pillen die het doen‘ klonk al minder luid, maar het was er nog steeds.

De laatste 2 weken besloot ik nog verder af te bouwen. Het leek mij beter voor mijn lijf om het geleidelijk te doen én zo hield ik 42 pillen over van de kuur, voor de terugval die ik ‘uiteraard’ zou krijgen. Ik nam dus om de dag 1 pil.

Afgelopen maandagochtend zette ik zoals gewoonlijk mijn medicatie uit voor een hele week,  inclusief mijn laatste week van de 12 weken Champix. Er gingen 3 Champixpillen in het doosje, dinsdag, donderdag en zaterdag. Ik keek ernaar en dacht, oh jee vanaf volgende week moet ik het alleen doen. I kon niet anders dan denken ‘ik kan dat niet, dat gaat mij niet lukken‘.

Het drong opeens tot mij door IK WIL HET ECHT NOOIT MEER, daarom rook ik niet meer, ik doe het al op eigen kracht want normaal zou ik nu nog 14 pillen “moeten” slikken deze week i.p.v 3, dus het zijn niet meer de pillen die het doen, ik doe het al zelf!

Ik heb hardop zitten lachen om mijzelf waarna ik dat venijnige stemmetje ook niet meer heb gehoord. “Braaf” heb ik dinsdag en donderdag mijn Champix nog geslikt. Vandaag durf ik al te vieren dat ik niet meer rook, door die van vanavond terug te stoppen bij die andere 42 die ik net als mijn sigaretten nooit meer nodig heb! 

Carla Baas, senior ervaringsdeskundige Stichting HerstelTalent

  • Stichting Hersteltalent
  • Privacy